Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

Τα σχολεία του χωριού


Για τα σχολειά του χωριού έχουμε λίγες πληροφορίες. Δεν καταφέραμε να
φτάσουμε τσι πληροφορίες, θεωρούμε όμως ότι αυτό είναι ζήτημα χρόνου.
Παρουσιάζουμε λοιπόν εσήμερα όσα έχουμε και ζητάμε από όσους ξέρουν να μας
φωτίσουνε περισσότερο.

Το Δημοτικό σχολείο
Η αρχιτεκτονική του Δημοτικού σχολείου Λιαπάδων, αποτελεί στολίδι για το χωριό, καθώς το βλέπουν οι επισκέπτες μπαίνοντας στο χωριό. Είναι ένα νεοκλασικό κτίριο, του οποίου οι εργασίες άρχισαν το 1908 και τελείωσαν το 1910. Πολύ πριν την ίδρυση του Δημοτικού σχολείου Λιαπάδων, λειτουργούσε δημοτικό σχολείο μέσα στην εκκλησία του Αϊ Νικόλα. 
Αυτό το τελευταίο επιβεβαιώνεται και από έγγραφα που είναι καταχωρημένα στα Γ.Α.Κ. Νομού Κέρκυρας, στο φάκελο τση εκκλησιάς του Αϊ Νικόλα. Το Δημοτικό σχολείο, δεν ελειτούργησε τα χρόνια τση κατοχής, αργότερα όμως, για να αναπληρωθούνε τα χαμένα διδακτικά χρόνια, το σχολείο ελειτουργούσε εντατικά, δίνοντας την ευκαιρία τσου μαθητές να παρακολουθούνε τα μαθήματα σε εξαμηνιαίες τάξεις. Έτσι, για δύο συνεχή χρόνια, οι μαθητές σε ένα σχολικό έτος εβγάζανε από δύο τάξεις.

Παρόμοια σχολεία, με τον ίδιο νεοκλασικό ρυθμό, υπάρχουν τσου Δουκάδες και τσου Γιαννάδες. Τα σχολεία αυτά, ιδρύθηκαν στα ως άνω χωριά, με κλήρωση που έγινε στη χώρα, και της οποίας το αποτέλεσμα θεωρήθηκε διαβλητό. Το οικόπεδο του Δημοτικού σχολείου, είναι δωρεά από την εκκλησία τση Άγια Θέκλης. 
Το σχολείο μας το 1920 περίπου
Ο δρόμος πρώτα κατήβενε από εκεί που είναι 
τώρα του Πολυλά, και συνέχιζε με ευθεία μέχρι το Συνεταιρισμό. Η διπλανή φωτογραφία που κάποιο λιαπαδιτόπουλο -καλή του ώρα- την ανέβασε στο Facebook, δείχνει το σχολείο και τη γύρω περιοχή, όπως ήτανε τα χρόνια 1920-1930. Αρχικά λειτούργησε σαν μονοθέσιο σχολείο, και αργότερα σαν διθέσιο. Στη δυτική πλευρά –δίπλα στο θυρώνα- ήτανε υπόστεγο, στο οποίο στη συνέχεια χτίστηκε και δημιουργήθηκε νέα διδακτική τάξη και έτσι το σχολείο έγινε τριθέσιο. Στο υπόστεγο αυτό, εβράζανε παλιά το γάλα που επίνανε όλα τα παιδιά στο διάλειμμα. Στον ίδιο χώρο, η Μαρία του Ράκου και η Κατίνα του Κλίτσα, εμαγειρεύανε το μεσημεριανό φαΐ, που το τρώγανε τα παιδιά στο σπίτι του Παρέδρου, απέναντι από τση Λουκίας.
Το υπόστεγο αυτό, κατεδαφίσθηκε το 2006 και στη θέση του ανεγέρθηκε ένα νέο κτιριακό συγκρότημα με τέσσερις αίθουσες.
Σχολικόν Έτος 1962-1963
Μετά από αυτήν την προσθήκη, το σχολείο είναι εξαθέσιο  και από τη σχολική χρονιά 2007 – 2008, καλύπτει πλήρως τις σχολικές ανάγκες της μείζονος περιοχής. Είναι λυπηρό, ότι στο σχολείο σήμερα δεν υπάρχει κανένα αρχείο, που να μαρτυρεί την ιστορία του. 
Λέγεται, πως κάποιος δάσκαλος μία φορά, … ανακάτωσε και κατάστρεψε –παρά τη θέλησή του-  και τα λίγα έστω ντοκουμέντα, που αφορούν το Δημοτικό σχολείο Λιαπάδων. Στο υπόγειο του σχολείου, υπάρχουν ευρήματα που μαρτυρούν το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονος, που προϋπήρχε του σχολείου στον ίδιο χώρο.
 
Το Νηπιαγωγείο

Για το Νηπιαγωγείο Λιαπάδων, δεν υπάρχουνε γραμμένες πληροφορίες. Δεν τηρήθηκαν αρχεία ή η πρόσβαση σε αυτά στάθηκε αδύνατη μέχρι τώρα. 
Όπως μάθαμε, το Νηπιαγωγείο Λιαπάδων, ιδρύθηκε το 1969. Αρχικά ελειτούργησε σε ενοικιαζόμενο χώρο, στο σπίτι του Θοδωρή Μιχ. Αγάθου, Μολοχίτη και αργότερα μεταφέρθηκε στο ακίνητο που χτίστηκε για το σκοπό αυτό στο “Λουτρουβιό τσ’ εκκλησιάς”.  Από το Νηπιαγωγείο πέρασαν κατά καιρούς πολλές δασκάλες-νηπιαγωγοί, οι οποίες με τη δουλειά τους, κέρδισαν την αγάπη των παιδιών.

Το Γυμνάσιο

Το Γυμνάσιο Λιαπάδων άρχισε να λειτουργεί το 1983 σαν παράρτημα του Α' Γυμνάσιου Κέρκυρας, στο χώρο που τώρα φιλοξενεί τη μουσική. Το νέο σχολικό συγκρότημα ιδρύθηκε το ……. στην τοποθεσία “Αρνάτικα”, στη θέση “Πηλός”. Στο χώρο που τώρα καταλαμβάνει το Γυμνάσιο Λιαπάδων, εγινόντανε παλαιότερα το πανηγύρι τση Οδήτριας. Ο χώρος παραχωρήθηκε από την εκκλησία τση Άγιας Αναστασιάς και οι εργασίες ανέγερσης του σχολικού συγκροτήματος αρχίσανε  το …. και ετελειώσανε το.... .
Ο δρόμος παλαιότερα, επήγαινε από την Οδήτρια, ευθεία μέχρι τον Αϊ Θόδωρο. Για να παραμείνει αυτός ο δρόμος με ευθεία, έπρεπε να διαπλατυνθεί. Εμπόδιζε όμως το πηγάδι του Μενούση στον Πηλό. Ο Μενούσης δέχθηκε να δώκει τον τόπο, αλλά ζήτησε να του κάνουν πιο μέσα νέο πηγάδι. Ο εργολάβος δεν εδέχθηκε, γιατί το κόστος εκσκαφής του πηγαδιού, ήταν εκτός προϋπολογισμού. Αργότερα έγινε η υπάρχουσα κυκλική παράκαμψη, με αυξημένο βέβαια κόστος.

Ξένες Γλώσσες
• Η Μαρία Ρεπούλιου-Μποζίκη (τ’ Ανίση), από πολύ παλιά διδάσκει στο χωριό Αγγλικά.
Τα περισσότερα Λιαπαδιτόπουλα  έχουνε περάσει από τα θρανία της.
• Μία Γερμανίδα, η Ούτε, παντρεμένη στο χωριό με το Γιώργο Νίνο, του Παρέδρου, για αρκετό διάστημα, παρέδιδε στο χωριό μαθήματα Γερμανικών.
• Η Καίτη Μάζη του Μέντα, διδάσκει Αγγλικά στο χωριό.
• Η γυναίκα του Φινάντσα, η Μπέβερλι, διδάσκει Αγγλικά πολλά χρόνια.
• Στην Οδήτρια, στο δρόμο τση Γιόφυρας, διδάσκει ξένες γλώσσες η κα. Βαραγκούλη, από τη χώρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου