Παρεκκλήσια και Εικονίσματα

Οι παλιοί Λιαπαδίτες ήτανε πιο ευλαβείς και πιο θρήσκοι από μας. Επιστεύανε περισσότερο στο Θεό και λιγότερο τσου πολιτικούς. Είναι γνωστό ότι όλες οι εκκλησιές είναι πάντα κλειστές όταν δεν κάνουνε λειτουργία. Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος κάποιοι να κλέψουνε εικόνες ή ότι άλλο βρεθεί. Γιαυτό εκάνανε σε μερικά σημεία του χωριού, παρεκκλήσια, εκκλησάκια και κονίσματα, για να μπορούνε οι πιστοί όποτε θέλουνε να ανάψουνε το καντήλι και να προσκυνήσουνε μία εικόνα. Πολλά από αυτά τα εκκλησάκια και τα κονίσματα, φτιαχτήκανε σε εκτέλεση επιθυμιών, από κάποιες λιαπαδίτικες οικογένειες, που είχανε κάνει τάματα.

• Παρεκκλήσι του Αγίου Συμεών στου Παρατικού 

Βρίσκεται στου Παρατικού, στο δρόμο που έρχεται από τσι Φυτιές και πάει για του Καίσαρη (ο δρόμος προς του Παντούλη). 
Το έχτισε ο Κώστας ο Ρουμανής, με παραγγελία του Νίκου Αγάθου του Προμπόγιου, δίπλα στο σπίτι του. Έγινε μία πολυτελής κατασκευή, διαστάσεων 4 x 5 μέτρων, με εξαιρετικά πλούσιο διάκοσμο στον εξωτερικό χώρο του Ιερού Ναού. Δεν είχαμε πρόσβαση να μπούμε στο εσωτερικό της εκκλησίας, για εκτενέστερη περιγραφή. Πήραμε όμως αξιόπιστες πληροφορίες, ότι εξίσου καλή -αν όχι και καλύτερη- είναι και η εσωτερική αγιογράφηση. Έχει Άγιο Βήμα και τέμπλο, λίγα στασίδια και μπορούνε να εκκλησιασθούνε περίπου 15 άτομα. Έξω από το εκκλησάκι υπάρχει ένα στρογγυλό πεζούλι, που στη μέση έχει μία ελιά και ανθόκηπο, ενώ μπροστά από το Ιερό υπάρχει ένα καμπαναριό, που έχει τρεις εσοχές με ισάριθμες εικόνες, για να προσκυνάνε οι διερχόμενοι διαβάτες. Στην κορυφή του καμπαναριού υπήρχαν μία ή δύο καμπάνες, που όμως καταστράφηκαν, όταν μετά από δυνατους

Το καμπαναριό χωρίς καμπάνα

αέρηδες, έπεσε πάνω στο καμπαναριό ένας κλώνος παρακείμενης ελιάς, προκαλώντας σημαντική φθορά στις καμπάνες, αλλά και στην αισθητική του παρεκκλησιού, όπως φαίνεται και στη δεξιά φωτογραφία.
Επιφυλλασόμαστε να αναζητήσουμε από διάφορες πηγές ακόμα περισσότερες πληροφορίες, οι οποίες θα αναρτηθούν σύντομα και θα είναι στη διάθεση των αναγνωστών.

• Το Κόνισμα στου Κόρακα 

Το κόνισμα αυτό που βρίσκεται στο δίστρατο του Κόρακα, τόφτιακε ο Νούφρης ο Τσέντσος το 1967. Μέσα υπάρχουνε δύο εικόνες: η εικόνα του Προφήτη Ηλία και η εικόνα τση Παναγίας τση Οδηγήτριας. Οι επιτρόποι τση εκκλησιάς εκείνη την εποχή, με πρωτοβουλία του Σπύρου του Τσολιά και με σύμφωνη γνώμη και των άλλων επιτρόπων, αποφασίσανε την κατασκευή του, μάσανε λεφτά για τα οικοδομικά υλικά και ο Νούφρης ο Τσέντσος πρόσφερε την προσωπική του εργασία οικειοθελώς. Έγινε χορηγός που θα λέγαμε σήμερα... Το Κόνισμα στου Κόρακα, έγινε στόχος κλεφτών στο παρελθόν.

• Το Κόνισμα στον Ανίκητο

Βρίσκεται στη διασταύρωση του δρόμου που έρχεται από τσι Φυτιές, με το δρόμο που έρχεται από τον Πηλό. Έχει μέσα πέντε εικόνες: την εικόνα των Αγίων Θεοδώρων, την Παναγία την Τσαμπίκα και τρεις μιτσές εικόνες. Το κόνισμα τόφτιακε ο Σπύρος ο Κατσιβίλας, με παραγγελία του Θοδωρή του Καινούριου, που ήτανε και επίτροπος στον Άη Θόδωρο το 1970. Ο Θοδωρής ο Καινούριος, πρόσφερε ακόμη στην εκκλησιά, τα τσιμέντα που εχρειαστήκανε για τσι εργασίες του Ιερού Ναού και ακόμη έδωκε και δρόμο πρόσβασης προς την εκκλησιά.

• Το Κόνισμα στα Βατηλερά 

Η Μαρία του Γιωγάκη το 1986, είδε κάποιο όνειρο που τση έλεγε να κάνει σε ένα συγκεκριμένο σημείο στα Βατηλερά, ένα μικρό εκκλησάκι με την εικόνα του Αγίου Γεωργίου. Αποφάσισε να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα και τόφτιακε με δικά του έξοδα, ο άντρας της, ο Θοδωρής ο Κανούριος. Έχει μέσα την εικόνα του Αγίου Γεωργίου και μερικές ακόμη μιτσές εικόνες. Είναι πάνω στο δρόμο τση Γιόφυρας, στη στροφή αριστερά από την είσοδο τση Σαμπάλας.

• Το Κόνισμα του Αγίου Κωνσταντίνου 

Υπάρχει στο Σκυλοπήγαδο, στ’ αμπέλια του Σπύρου του Πιτσάκου, ένα κόνισμα με τον Άγιο Κωνσταντίνο. Παλαιότερα έγινε εκεί μία προσπάθεια για να αναγερθεί ένα εκκλησάκι με εμβαδόν τριάντα τ.μ. Υπάρχουν ακόμα πέτρες χαραγμένες στο έδαφος, που δείχνουν τα όρια του κτίσματος. Υπάρχει επίσης κόγχη του Ιερού Βήματος, που όμως τα πολλά χόρτα και οι βάτοι, δεν επιτρέπουν την πρόσβαση για φωτογράφηση. Κάποτε κάποιος από το παρανόμι Ντελής, εξάπλωσε εκεί για να κοιμηθεί και έβαλε για προσκέφαλο, μία από τσι πέτρες του Ναού. Στο ύπνο του είδε ότι κάποιος τον εβάρουνε φούσκους και σε τρεις μέρες απέθανε.

• Παρεκκλήσι της Οδηγήτριας στα Μπαλαμπανάτικα

 

• Το Κόνισμα τση Παναγίας τσι Φυτειές

Υπάρχει στον προαύλιο χώρο έξω από τσι αποθήκες του Βαλεντίνου τσι Φυτειές, πίσω από το Φαρμακείο, ένα  μικρό και σεμνό κόνισμα, που είναι αφιερωμένο στο όνομα τση Παναγίας. Εχτίστηκε το 1996 –όταν εχτίστηκαν και οι αποθήκες- υπέρ υγείας, ευζωίας και μακροημέρευσης των κτητόρων και των προσκυνητών. Έχει δύο εικόνες τση Παναγίας.

Για να μάθετε για τσι εκκλησιές του χωριού, δείτε την ανάρτηση “Οι εκκλησιές του χωριού” 

Λιαπαδίτες Αθλητές με Χρυσά Βραβεία

Μεγάλη τιμή για το χωριό μας. Δύο παιδιά από το χωριό μας, μόνο δέκα οχτώ χρονών, έχουν ήδη κερδίσει στον αθλητισμό, δεκάδες διακρίσεις, επαίνους, βραβεία και μετάλλια (χρυσά, ασημένια και χάλκινα), νοιώθοντας εύλογη υπερηφάνεια, δημιουργώντας παράλληλα ευμενή σχόλια τους γονείς, τους χωριανούς και τους φίλους τους.
Ο ένας είναι ο Γιώργος Αγάθος (ο Γαλάρας) που αγαπάει και ασχολείται με τον αθλητισμό. Αγωνίζεται στον Κερκυραϊκό Γυμναστικό Σύλλογο στο τριπλούν και στο άλμα εις μήκος. Έχει τιμηθεί πολλές φορές με επαίνους και βραβεία (χρυσά, ασημένια και χάλκινα). 
Ο άλλος χωριανός μας αθλητής, είναι ο Αντρέας Μποζίκης (ο Χούλης), που επέλεξε την πυγμαχία (Boxing) και αγωνίζεται στον Πυγμαχικό Αθλητικό Όμιλο Κέρκυρας, έχοντας ήδη στο ενεργητικό του δύο χρυσά βραβεία σε Πανελλήνια Πρωταθλήματα και τρεις πρώτες θέσεις σε αγώνες Κυπέλλου. Και τα δύο παιδιά διακρίνονται για το ήθος τους. 
Τους παρουσιάσουμε με αλφαβητική σειρά:

Χρυσός τριπλουνίστας στη Σικελία

• Ο Γιώργος Αγάθος (Γαλάρας) ασχολείται σοβαρά με τον αθλητισμό. Αγωνίζεται στον Κερκυραϊκό Γυμναστικό Σύλλογο στο άλμα τριπλούν και στο άλμα εις μήκος, με προπονητή του τον κ. Παύλο Σκορδίλη (Skordilis.blogspot.com). 
Ασχολείται σοβαρά με τον κλασσικό αθλητισμό τα τελευταία τρία χρόνια. Έχει τιμηθεί πολλές φορές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, με επαίνους και βραβεία. Από την αρχή της καριέρας του ως τώρα, έχει λάβει τις εξής τιμητικές διακρίσεις:

• 10 Απριλίου 2010: Ασημένιο μετάλλιο στο τριπλούν Παίδων, στο Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Παίδων/Κορασίδων, στα Γιάννενα.

• 25 Απριλίου 2010: Ασημένιο μετάλλιο στο άλμα εις μήκος Παμπαίδων και Χρυσό Μετάλλιο στο τριπλούν Παμπαίδων, στο Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Παμπαίδων, στα Γιάννενα.

• 10 Ιουλίου 2010: Ασημένιο μετάλλιο στο άλμα εις μήκος στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου (ΠΠ/ΠΚ Α’) στα Τρίκαλα.

• 11 Ιουλίου 2010: Χάλκινο μετάλλιο στο τριπλούν, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου (ΠΠ/ΠΚ Α’) στα Τρίκαλα.

• 2 Απριλίου 2011: Χρυσό μετάλλιο στο άλμα εις μήκος και Χρυσό μετάλλιο στο τριπλούν, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου Παίδων/Κορασίδων στα Γιάννενα. 

• 25 Μαΐου 2011: Χρυσό μετάλλιο στο τριπλούν και Χάλκινο μετάλλιο στο άλμα εις μήκος, στους 15ους διεθνείς αγώνες “Νήσων και Κατακτήσεων” (XV Jeux Des Iles 2011), που έγιναν στο Παλέρμο της Σικελίας (Ιταλία).

Άθλημα με θέαμα

• 25 Ιουνίου 2011: Ασημένιο μετάλλιο στο τριπλούν Ανδρών, στο Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Ανδρών/Γυναικών που έγινε στην Πάτρα.

• 21 Απριλίου 2012: Ασημένιο μετάλλιο στο μήκος και Ασημένιο μετάλλιο στο τριπλούν, στο Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Παίδων/Κορασίδων που έγινε στα Γιάννενα.

• 15 Μαΐου 2012: Ασημένιο μετάλλιο στο τριπλούν, στους Πανελλήνιους Σχολικούς Αγώνες Λυκείων (2011-2012).

• 26 Μαΐου 2012: Χάλκινο μετάλλιο στο τριπλούν, στους 16ους διεθνείς αγώνες “Νήσων και Κατακτήσεων” (XVΙ Jeux Des Iles 2012), που έγιναν στην Σαρδηνία (Ιταλία). Στους αγώνες αυτούς έκανε δύο μόνο άλματα, λόγω τραυματισμού.

Με τον προπονητή του

• 9 Ιουνίου 2012: Χρυσό μετάλλιο στο τριπλούν Ανδρών, στο Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Ανδρών/Γυναικών  που έγινε στην Κέρκυρα, με επίδοση 14.62 μ. που είναι η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών για Κερκυραίο άλτη, στην κατηγορία των Παίδων.

• 23 Ιουνίου 2012: Ασημένιο μετάλλιο στο τριπλούν Παίδων, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων/Κορασίδων, που έγινε στις Σέρρες.

• 19 Ιουλίου 2012: Χρυσό μετάλλιο  στο τριπλούν παίδων, με την Εθνική Ομάδα Παίδων, σε διοργάνωση που έγινε στην Κύπρο.

================================================= 

Χρυσό Μετάλλιο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα

Ο Αντρέας Μποζίκης, με προπονητή του τον κ. Χρήστο Μοσχάτ, είναι ο νέος Λιαπαδίτης μποξέρ, ο οποίος τα τελευταία χρόνια, είχε τις παρακάτω επιδόσεις:

• 2011-2012: Αναδείχθηκε 1ος  νικητής (χρυσό βραβείο), στο Πυγμαχικό πρωτάθλημα Νέων (17-18 χρονών) στα 60 κιλά, που έγινε στην Λάρισα. 

• 2012-2013: Αναδείχθηκε 1ος νικητής (χρυσό βραβείο), στο Πυγμαχικό πρωτάθλημα Ανδρών (18-35 ετών) στα 64 κιλά, που έγινε στο Μέτσοβο.

Η ανακήρυξη του Νικητή

• 2010-2011: Αναδείχθηκε 1ος νικητής, στους αγώνες Πανελληνίου Κυπέλλου που έγιναν στην Άρτα.

• 2011-2012: Αναδείχθηκε 1ος νικητής στους αγώνες Πανελληνίου Κυπέλλου που έγιναν στα Γιάννενα.

• 2012-2013: Αναδείχθηκε 1ος νικητής, στους αγώνες Πανελληνίου Κυπέλλου που έγιναν στα Γιάννενα.

• 2012-2013: Ο Πυγμαχικός Αθλητικός Όμιλος Κέρκυρας, σε αυτούς τους αγώνες, αναδείχθηκε Πολυνίκης και Πρωταθλητής Σύλλογος. Πρωταθλητής επειδή ο Αντρέας Μποζίκης πήρε Χρυσό Βραβείο και Πολυνίκης γιατί πήρε δέκα (10) νίκες. Ο Αντρέας Μποζίκης, πήρε σε αυτή τη διοργάνωση 12 βαθμούς, στο σύνολο των 24 βαθμών που κέρδισε η ομάδα. 

Με τον προπονητή του

Το μέλλον του στον αθλητισμό διαγράφεται ευνοϊκό, εφόσον τελικά αποφασίσει να συνεχίσει με την πυγμαχία. Ήδη είχε το πρώτο κάλεσμα από την Εθνική Ομάδα, που όμως αρχικά δεν δέχθηκε για να τελειώσει πρώτα το Λύκειο. Ωστόσο συνεχίζει καθημερινά τις προπονήσεις του, για να είναι έτοιμος για κάθε ενδεχόμενο.



Με μεγάλη χαρά θα γράψουμε και για τις επιδόσεις άλλων χωριανών.

Πηγή: Τις πληροφορίες και το φωτογραφικό υλικό, μας το έδωσαν οι ίδιοι οι αθλητές.

Λιαπαδίτες Χορωδοί στην Κερκυραϊκή Χορωδία

Θα φιλοξενήσουμε στο λιαπαδίτικο blog ένα ρεπερτόριο από όμορφα κερκυραϊκά χορωδιακά τραγούδια, αυτά που τραγιουδιώνται πολύ και που αρέσουν τσου περισσότερους Έλληνες, τσι μεγάλες κυρίως ηλικίες. Η Κερκυραϊκή Χορωδία και Μαντολινάτα, λειτουργεί ήδη εξήντα χρόνια τώρα, αντιπροσωπεύοντας επάξια την Κέρκυρα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ο λόγος της φιλοξενίας της στο λιαπαδίτικο blog, είναι το γεγονός ότι τρεις Λιαπαδίτες χορωδοί, είναι μέλη της και τραγουδάνε όμορφες παλιές καντάδες. Είναι ο Κώστας Λεπενιώτης Θιλιππάκης, ο Γιώργος Αγάθος Τρίβουλας και ο αείμνηστος Μιχάλης Ρεπούλιος Τζίτζηρας.

• Η Κερκυραϊκή Χορωδία και Μαντολινάτα υπό την διεύθυνση της κυρίας Ροζίνας Ανεμογιάννη, φιλοξενήθηκε στην εκπομπή της ΝΕΤ “Έχει Γούστο” της κυρίας Μπήλιως Τσουκαλά. στις 13 Φεβρουαρίου 2009. Για να ακούστε, να δείτε και να θαυμάσετε, πατήστε το link που ακολουθεί:

http://www.youtube.com/watch?v=BcYCN1PId-g 

• Για να δείτε και να ακούστε την Κερκυραϊκή Χορωδία και Μαντολινάτα υπό την διεύθυνση της κυρίας Ροζίνας Ανεμογιάννη, που φιλοξενήθηκε στην εκπομπή της ΕΤ 1 “Έχουμε και λέμε” της κυρίας Ρίκας Βαγιάνη, στις 18 Μαΐου 2009, πατήστε το link που ακολουθεί:

http://www.youtube.com/watch?v=Ee3mMnH5QWQ

Θα συνεχίσουμε να δημοσιεύουμε ειδήσεις, σχόλια και οποιοδήποτε άλλο οπτικοακουστικό υλικό, με αποκλειστικό σκοπό να προβάλλουμε επάξια το χωριό μας.

Το κυλικείο τση Οδήτριας

Προσφορά αγάπης για όλες τσι επόμενες γενιές 

Το κυλικείο τση Οδήτριας, είναι μία όμορφη και προσεγμένη αίθουσα που δημιουργήθηκε για να καλύψει τσι ανάγκες όλων όσων επισκέπτονται την εκκλησιά τση Οδήτριας και το νεκροταφείο του χωριού. Η αίθουσα χρησιμοποιείται για εκδηλώσεις σχετικές με τσι κηδείες, τα συλλείτουργα και τα μνημόσυνα. Όσοι χωριανοί θέλουνε να προσφέρουνε στους καλεσμένους τους καφέδες, αναψυκτικά, αλκοολούχα ποτά και βουτήματα, ο χώρος προσφέρεται δωρεάν. Το κυλικείο κατασκευάσθηκε το 2010 και κόστισε ογδόντα χιλιάδες (80.000) Ευρώ, μαζί με τον εξοπλισμό του (τραπέζια, καρέκλες, ράφια κ.ά).

Έχει ήδη χτιστεί η τσιμέντινη περίφραξη στον εξωτερικό δρόμο με ωραία είσοδο, ενώ προσεχώς, θα διαμορφωθεί και ο περιβάλλοντας χώρος (το προαύλιο), που στη συνέχεια θα εξελιχθεί σε ένα ωραίο ανθόκηπο. 'Ολη η δαπάνη είναι μία ευγενική χορηγία τση κυρίας Χριστίνας Αγάθου, σε μνήμη του συζύγου της Κώστα Αγάθου Μπουρίτση.

Αίθουσα πολλαπλών χρήσεων

Στη διάθεση όλων των Λιαπαδιτών 

Δίπλα στο Γυμνάσιο Λιαπάδων, ανεγέρθηκε ένα όμορφο και μεγάλο κτίριο για να καλύψει το σύνολο των πάσης φύσεως πολιτιστικών εκδηλώσεων, για όλες τσι κοινότητες του τέως Δήμου Παλαιοκαστριτών. Προ των Καλλικρατικών Δήμων, τα πολιτιστικά δρώμενα στα χωριά μας, ήτανε σε ανθηρή περίοδο και πολλοί νέοι και παιδιά, ασχολούνταν δυναμικά με τη μουσική, το θέατρο, το χορό και το τραγούδι. Υπήρχε κάθε καλοκαίρι πρόγραμμα καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, το τοιχοκολλούσαν για ενημέρωση των κατοίκων και το κοινό ανταποκρίνονταν στις εκδηλώσεις με αθρόα προσέλευση. Με την έννοια αυτή και με δεδομένη την έλλειψη χώρων πολιτιστικών εκδηλώσεων στους Δήμους, η ανέγερση του κτιρίου πολλαπλών χρήσεων, ήτανε επιτακτική ανάγκη. Φιλοξένησε μέχρι τώρα πολλές λιαπαδίτικες πολιτιστικές εκδηλώσεις, κυρίως σε ...βροχάμενες μέρες. Ευχής έργο θα ήταν να συνεχισθούν οι δραστηριότητες, μεταξύ άλλων για τη συντήρηση του έργου και για να αποφευχθούν οι φθορές του χρόνου.Το 2007 ξεκίνησε η κατασκευή της αίθουσας πολλαπλών χρήσεων του σχολείου που βρίσκεται σε παρακείμενο του Γυμνάσιου χώρο, από τον τότε Δήμο Παλαιοκαστριτών με ανάδοχο της εργολαβίας την κοινοπραξία Σ. Βεντούρας – Γ Φαναριώτης.  Το έργο με προϋπολογισμό 710.000 ευρώ. εντάχθηκε στο Γ' Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης.  

Το μπατζαριό του Βαγγέλη

Στη νότια πλευρά του κτιρίου, ήτανε το τυροκομείο

Για δέκα χρόνια, από το 1952 μέχρι το 1962, υπήρχε στη Μηχανή του Πέπου, στη νότια πλευρά κατά το χτήμα του Πουλημένου στο Τηγάνι, το μπατζαριό (τυροκομείο) του Βαγγέλη. Ο Βαγγέλης Δήμας ήτανε Βορειοηπειρώτης και ήτανε ειδικός στην παραγωγή τυριών. Ιδρύθηκε λοιπόν στο χωριό μας ένα παραδοσιακό για την εποχή του τυροκομείο. Ο χώρος για την ίδρυση τυροκομείου ήτανε κατάλληλος, επειδή υπήρχανε πολλά τρεχούμενα νερά. Ο Βαγγέλης με τη γυναίκα του τη Σοφία, που επίσης ήξερε από τυριά, εμένανε στο απάνω πάτωμα στη Μηχανή. Δεν κάνανε παιδιά. Ιδιοκτήτες και σέμπροι του τυροκομείου, ήτανε ο Πέτρος ο Μολοχίτης και ο Δημήτρης ο Τσέλβας. Αυτοί πήρανε στη δουλειά τους το Βαγγέλη Δήμα, σαν ειδικό στα τυριά. Μαζώνανε το γάλα της ευρύτερης περιοχής, τόσο από αρνιά και κατσίκες, όσο και από αγελάδες, και κάνανε μαλακά και σκληριά τυριά, φέτα και ξεροτύρια (κεφαλοτύρια και γραβιέρες), που τα πουλούσανε στη χώρα. Για όλα τα προϊόντα τους (τυριά και γιαούρτια), χρησιμοποιούσανε το γάλα, είτε 100% αγελαδινό, είτε 100% πρόβειο, ή και σε ορισμένες αναλογίες αιγοπρόβειο.

Για την παραγωγή και την ωρίμανση των τυριών, ο Βαγγέλης χρησιμοποιούσε μία παλιά μέθοδο, που έκανε τα τυριά του πολύ πικάντικα. 

Ζούνε ακόμη στο χωριό κάποιοι παλαιοί Λιαπαδίτες που θυμούνται το τυροκομείο και λένε ότι η ποιότητα των τυριών του ήτανε άριστη. Μοναχά που οι πιλιότεροι χωριανοί, δεν είχανε λεφτά να τα δοκιμάσουν. 

Ο Δημήτρης ο Τσέλβας είχε προϋπηρεσία στη δουλειά αυτή. Είχε από παλαιότερα μία σούστα και μάζωνε το γάλα από τα κοπάδια και τις αγελάδες της γύρω περιοχής και το παράδινε στου Τσίρου, απ’ όπου με αυτοκίνητο πήγαινε στη χώρα. Η ειδικότητα του Τσέλβα στο τυροκομείο ήτανε τα γιαούρτια, που στη χώρα είχανε μεγάλη ζήτηση. Το τυροκομείο έκλεισε γύρω στο 1963 και ο Βαγγέλης συνέχισε μόνος του να κάνει τυριά, όμως ασχολήθηκε και με την εκτροφή χοιρινών, για ένα χρόνο ακόμα τουλάχιστον, μέχρι που έκλεισε οριστικά.
Πηγή: Τις πληροφορίες μας έδωκε η Αθηνά του Τσέλβα.

Γήπεδο 5 Χ 5 στους Λιαπάδες

Η άθληση έχει μόνο καλά αποτελέσματα

Στο χώρο που βρίσκεται δίπλα στο Γυμνάσιο Λιαπάδων, κατασκευάσθηκε στην πρώτη θητεία του Κώστα Χαλικιά στο Δήμο Παλαιοκαστριτών, το γήπεδο 5 Χ 5, που αποδείχθηκε μία έξυπνη, χρήσιμη και με μικρό κόστος επένδυση.
Ο δρόμος του Ανίκητου και ο φωτισμός έγιναν από την προηγούμενη Δήμαρχο κυρία Αρετή Κουρτελέση. 
Η κατασκευή του γηπέδου έγινε με έσοδα του Δήμου Παλαιοκαστριτών χωρίς χρηματοδότηση.
Το γήπεδο έχει μήκος 40 μέτρα και πλάτος 22 μέτρα. Εκεί αθλούνται οι νέοι και όχι μόνο, από το χωριό μας και από πολλά χωριά του βόρειου κυρίως συγκροτήματος. Στο γήπεδο παίζεται ποδόσφαιρο σε δύο ημίχρονα των 20 λεπτών, ενώ υπάρχουν θέσεις για ογδόντα περίπου θεατές. Ακόμη διοργανώνονται τακτικά αθλητικές εκδηλώσεις (τουρνουά) από όλη την Κέρκυρα, που κρατάνε αμείωτο το ενδιαφέρον παικτών και θεατών.

Τα τουρνουά διοργανώνονται κάθε καλοκαίρι, ενώ τα έξοδα καλύπτονται από τους παίκτες, οι οποίοι πληρώνουν για τη συμμετοχή τους στα τουρνουά, από δέκα Ευρώ ο καθένας. Οι ίδιοι παίκτες πληρώνουν τις εμφανίσεις τους (φανέλες, σορτσάκια, παπούτσια, κάλτσες, επιγονατίδες και ότι άλλο χρειαστεί). Ο Αθλητικός Σύλλογος ΑΣΤΕΡΑΣ σε συνεργασία με τις δύο Ακαδημίες Ποδοσφαίρου, είναι ο αρμόδιος φορέας για όλες τις εκδηλώσεις. 
Η χρήση του γηπέδου, εκτός από τα θετικά αποτελέσματα, στη διάπλαση σώματος και πνεύματος των παιδιών, δίνει ζωή και συντήρηση στο χώρο, αποφεύγοντας τις φθορές του χρόνου.